Vrijdag 20 mei heeft het bestuur van de supportersvereniging de Gerrit Schinkel Pries voor het seizoen 2010 – 2011 uitgereikt. De winnaars van dit jaar zijn Joop Diender en Henk van Dijk. Beide mannen zetten zich al jarenlang met hart en ziel voor de vereniging in. Het bekendste wapenfeit is het bemannen van de Duck kar, waarmee ze al zo ontzettend veel oud papier en daarmee inkomsten voor de vereniging hebben ingezameld. Joop en Henk, super bedankt voor jullie inzet.. en van harte gefeliciteerd met de Gerrit Schinkel Pries 2011!
Ook in 2010 heeft het bestuur van de supportersvereniging weer de Gerrit Schinkel Pries uitgereikt. Met deze prijs spreekt het bestuur van de supportersvereniging haar waardering uit voor een vrijwilliger binnen onze vereniging. Dit jaar ging de prijs naar Jan de Vries. Jan is de afgelopen jaren voorzitter van de voetbalvereniging geweest, een functie die hij al die tijd op vrijwillige basis heeft vervuld. Met het uitreiken van deze prijs spreken wij ons als bestuur van de supportersvereniging niet uit over de manier waarop Jan deze functie heeft ingevuld, maar prijzen wij hem om het feit dat hij die functie vrijwillig heeft vervuld.
De prijs is uitgereikt tijdens een etentje met het voltallige bestuur van de supportersvereniging. Jan was door zijn vrouw Joke meegelokt naar het restaurant en hij was dan ook hevig verbaasd toen bleek dat hij de Gerrit Schinkel Pries had gewonnen. Mevrouw Schinkel overhandigde Jan de wisselbokaal en de bijbehorende erepenning.
Het bestuur van de supportersvereniging draagt leden voor de Gerrit Schinkel-Pries voor, wanneer zij vinden dat dit lid een buitengewone bijdrage heeft geleverd voor de vereniging.
Winnaars van de afgelopen jaren zijn:
2009 Herman Vorsselman
2008 Hendrik Jan de Ruiter
2007 Jeroen Zwanepol
2006 Spelers van DOS Kampen F1
2004 Maikel Diender
2002 Annelies de Groot
2001 Jan Willem Vos
Wie was Gerrit Schinkel?
Gerrit Schinkel, een rasechte Brunneper die zijn afkomst nimmer verloochende, had, voorzover ik weet, geen vijanden. De leraar geschiedenis en voormalig onderwijzer aan de Avercampschool was even verstrooid als intelligent en beschikte – hoe tegenstrijdig het ook klinkt - over een fabelachtig geheugen. Op zijn huwelijksdag stapte hij per ongeluk in de verkeerde trein en menigmaal verscheen hij met twee verschillende sokken op school, maar bewogen en heroïsche wedstrijden van DOS uit een grijs verleden wist hij zich feilloos voor de geest te halen. Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van DOS in het midden van de jaren tachtig waren Gerrit Schinkel, Gerrit Kragt en ondergetekende verantwoordelijk voor het voetbalhoofdstuk in een jubileumboek. Gerrit Schinkel zat ergens in een hoekje van het jeugdhonk oude krantenknipsels door te worstelen en begon plotseling te grinniken. Ietwat verbaasd vroegen wij waarom hij zo’n plezier had. Hij vertelde dat hij zich de wedstrijd Noordwijk-DOS van meer dan twintig jaar geleden nog heel goed wist te herinneren. ‘DOS stond bij de rust met 1-0 voor. Toen ik met mijn zak patat in de hand weer terugkeerde naar het veld, stond het al 2-1 voor Noordwijk. Die twee doelpunten vielen zo snel achter elkaar dat ik ze nooit heb gezien’, zei Gerrit op onnavolgbare en gortdroge wijze. Het spoorboekje kende Gerrit, een fervent treinreiziger, nagenoeg van buiten. Als het tien uur was, zei Gerrit, die België als zijn tweede vaderland beschouwde (hij ging er niet wonen, omdat hij anders geen vakantieland meer had…) zonder een spier te vertrekken: ‘Dan is de trein tussen Antwerpen en Brussel nu in het station van Gent…’ Hij deed dat zonder op te scheppen, want Gerrit was wars van elke vorm van grootspraak en snoeverij.
Jarenlang was hij secretaris en gewaardeerd bestuurslid van de supportersvereniging van de club die hem zo dierbaar was. Zijn notulen, normaliter gortdroge kost, waren een lust om te lezen, zijn bijdragen voor De Nieuwsgier waren juweeltjes en met de kerstpuzzel die hij vele jaren achtereen in elkaar flanste, stal hij de show. ‘Ik ben blij dat ik dit allemaal voor DOS mag doen’, sprak hij nederig als hem werd gevraagd waar hij alle tijd toch in vredesnaam vandaan haalde. Geen valse bescheidenheid; hij meende het oprecht. Gerrit had twee linker handen en ook de computer werd nooit zijn vriend. Hij probeerde zich de grondbeginselen ooit eigen te maken, maar op een gegeven moment gaf hij de moed maar op. ‘Ach’, sprak hij dan, ‘kreeg ik opeens de melding: Keer terug naar DOS. Nou, heb ik de boel maar afgesloten en ben ik maar naar de kantine gegaan om een pilsje te drinken…’ Gerrit Schinkel, PvdA-raadslid en socialist in hart en nieren, was een unieke man. Nog altijd denk ik – en velen met mij – met weemoed terug aan deze Brunneper jongen, die groot was door zijn eenvoud en bescheidenheid. Een sieraad voor de mensheid. Ik hoop dat de - jonge - toekomstige winnaars de Gerrit Schinkel-Pries zullen koesteren en de bokaal een ereplaats in hun kamer zullen geven.
